Kiedy chcemy przytoczyć czyjąś (albo swoją) wypowiedź, stosujemy mowę zależną (le discours indirect). Budujemy wówczas zdania złożone, w których zdanie nadrzędne wprowadza wypowiedź (np. On powiedział, że....; Ona spytała, czemu...; Oni doradzili mi, żeby...). Oto schematy tworzenia zdań w mowie zależnej:

1. ZDANIA OZNAJMUJĄCE: czasownik wprowadzający (np. dire - powiedzieć, expliquer - wyjaśnić, annoncer - poinformować, constater - stwierdzić, répondre - odpowiedzieć) + que (qu'), np. Mon père constate qu'il est très calme. - Mój tata stwierdza, że jest bardzo spokojny.; Je lui dit que cet exercice est trop difficile. - Mówię mu, że to ćwiczenie jest za trudne. 
2. ZDANIE ROZKAZUJĄCE: czasownik wprowadzający (np. ordonner - kazać, interdire - zakazać, conseiller - doradzać) + de (d') + bezokolicznik, np. La mère m'ordonne de ranger ma chambre. - Mama każe mi posprzątać pokój.; Mon père m'interdit d'aller chez mes amis. - Tata zabrania mi iść do moich przyjaciół. 
3. ZDANIA PYTAJĄCE: czasownik wprowadzający (np. demander - pytać, vouloir savoir - chcieć wiedzieć) + zaimek pytajny (większość z nich pozostaje bez zmian, należy jednak zapamiętać kilka wyjątków, które opisano w tabelce poniżej), np. Mon frère toujours demande pourquoi je suis triste. - Mój brat zawsze pyta, czemu jestem smutny.; Ma grand-mère veut savoir quand je me marierai. - Moja babcia chce wiedzieć, kiedy wezmę ślub.

est ce-que -> si (czy)	np. Est-ce que tu aimes le chocolat ? -> Elle veut savoir si tu aimes le chocolat. tłumaczenie: Czy lubisz czekoladę? -> Ona chce wiedzieć, czy lubisz czekoladę.
qu'est-ce que -> ce que (co)	np. Qu'est-ce que tu commandes ? -> Je demande ce que tu commandes.  tłumaczenie: Co zamawiasz? -> Pytam, co zamawiasz.
qu'est-ce qui -> ce qui (kto)	np. Qu'est-ce qui se passe ? -> Il demande ce qui se passe. tłumaczenie: Co się dzieje? -> On pyta, co się dzieje.
qui est-ce qui -> qui	np. Qui est-ce qui t'invite à cette fête ? -> Il veut savoir qui m'invite à cette fête.  tłumaczenie: Kto cię zaprosił na tę imprezę? -> On chce wiedzieć, kto mnie zaprosił na tę imprezę.

---

Należy pamiętać o tym, że niektóre elementy zdania zmieniają się, kiedy przekształcamy je na mowę zależną. 

 

ZAIMKI

• Musimy pamiętać, że jeśli przytaczamy czyjąś wypowiedź, to trzeba zmienić wszystkie zaimki, które dotyczą tej osoby - po to, żeby zdanie dalej miało sens. 
• np. Ma mère me dit : Range ta chambre, si tu veux allez avec nous au cinéma ! -> Ma mère me dit de ranger ma chambre si je veux aller avec eux au cinéma. 
• Tłumaczenie: Moja mama mówi do mnie: Posprzątaj swój pokój, jeśli chcesz iść z nami do kina! -> Moja mama mówi do mnie, żebym posprzątał mój pokój, jeśli chcę iść z nimi do kina.

---

 

Przykładowe rozwiązanie:

(Poniżej przedstawiony jest przykładowy dialog. Każda para uczniów może ułożyć go w inny sposób. Poniższe rozwiązanie traktuj jako wzór, na podstawie którego stworzysz swoją wypowiedź ustną.)

 

Loïc : J'ai un copain qui est très intéressé par le bénévolat mais il n'a pas pu venir. Il voudrait savoir quel est l'âge minimum pour partir en France et à l'étranger et si son frère de 19 ans peut partir en bénévolat ? 
(Mam kolegę, który jest bardzo zainteresowany wolontariatem, ale nie mógł przyjść. Chciałby wiedzieć, jaki jest minimalny wiek, żeby wyjechać do Francji i za granicę oraz czy jego 19-letni brat może wyjechać na wolontariat?)

Le bénévole : Oui, bien sûr, son frère peut partir en bénévolat. Il faut avoir au moins 14 ans pour chantier en France et au moins 16 ans pour un chantier à l'étranger. 
(Tak, oczywiście, jego brat może wyjechać na wolontariat. Trzeba mieć co najmniej 14 lat, żeby wyjechać na plac budowy we Francji, oraz co najmniej 16 lat, żeby wyjechać za granicę.)