Zamiast budować zdanie złożone, to możemy w miejscu zdania podrzędnego użyć imiesłowu czasu teraźniejszego (le participe présent). Jest nieodmienny, to znaczy że nie uzgadniamy go pod kątem liczby i rodzaju. Traktujemy go jak czasownik. Możemy go przetłumaczyć jako polski imiesłów przymiotnikowy czynny (kończący się na -ący, np. skaczący, tańczące itp.), np. Je vois ma mère préparant le dîner. - Widzę moją mamę przygotowującą kolację; Nous chercherons secrétaire parlant français. - Szukamy sekretarki mówiącej po francusku. 

Zdanie z participe présent zawsze można przerobić na zdanie złożone z zaimkiem qui (który), np. Je vois ma mère préparant le dîner. -> Je vois ma mère qui prépare le dîner. (Widzę moją mamę przygotowującą kolację. -> Widzę moją mamę, która przygotowuje kolację.) 

Schemat tworzenia imiesłowu czasu teraźniejszego: temat 1. os. liczby mnogiej czasu teraźniejszego + końcówka -ant

Wyjątki:

• être (być) -> étant (będący)
• avoir (mieć) -> ayant (mający)
• savoir (wiedzieć) -> sachant (wiedzący)

Forma złożona

By wyrazić imiesłów czasu przeszłego (zakończony na -wszy, np. powiedziawszy), możemy użyć formy złożonej. W formie złożonej stosujemy schemat: être/avoir w participe présent + participe passé.

---

 

a. Ayant travaillé dans ce secteur, je postule à ce poste.

Tłumaczenie: Skoro pracuję w tej branży, ubiegam się o to stanowisko. -> Pracując w tej branży, ubiegam się o to stanowisko.