Aby utworzyć przymiotnik lub rzeczownik w rodzaju żeńskim, najczęściej dodaje się końcówkę -e do wyrazów w rodzaju męskim, np. content - contente (zadowolony-zadowolona); grand - grande (duży-duża); étudiant - étudiante (student - studentka).

Są jednak jeszcze inne zasady tworzenia rodzaju żeńskiego:

• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -f, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -ve, np. neuf - neuve (nowy-nowa); veuf - veuve (wdowiec-wdowa).
• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -er, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -ère, np. cher-chère (drogi-droga).
• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -x, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -se, np. sérieux - sérieuse (poważny-poważna).
• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na spółgłoskę -n, -t lub -l, to w rodzaju żeńskim podwajamy ją i dopiero wtedy dodajemy końcówkę -e, np. italien-italienne (włoski-włoska); muet-muette (niemy-niema); pareil-pareille (podobny-podobna).
• Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -eur, to w rodzaju żeńskim ma końcówkę -euse: un chanteur - une chanteuse (piosenkarz - piosenkarka)

Niektóre przymiotniki mają formę uniwersalną, tzn. zarówno męską, jak i żeńską, np. un/une élève (uczeń/uczennica), un/une artiste (artysta/artystka). Dotyczy to tych form, które kończą się na -e.

---

 

1. 6. agressive -> féminin (agresywna, r. żeński)
2. 7. nouveau -> masculin (nowy, r. męski) 
3. 4. sérieux -> masculin (poważny, r. męski)
4. 1. douce -> féminin (łagodny, r. żeński) 
5. 8. travailleur -> masculin (pracowity, r. męski)
6. 2. mignonne -> féminin (śliczna, r. żeński)
7. 3. bavard -> masculin (gadatliwy, r. męski)
8. 5. rousse -> féminin (ruda, r. żeński)