Liczbę mnogą tworzymy zazwyczaj poprzez dodanie -s do rzeczownika lub przymiotnika, np. matière - matières (przedmiot - przedmioty); fille - filles (dziewczyna - dziewczyny). Istnieje grupa wyrazów zakończonych na -eu, -ou, -al, -eau, które w liczbie mnogiej otrzymują końcówkę -x, np. cheveu – cheveux (włos - włosy), genou - genoux (kolano - kolana), journal - journaux (gazeta - gazety; znika -l z liczby pojedynczej), château - châteaux (zamek - zamki). 

Wyrazy kończące się w liczbie pojedynczej na -x lub -s , np. prix (cena), furieux (zły), mają tę samą formę w liczbie mnogiej i w pojedynczej.

---

Zaimki przymiotne dzierżawcze (les adjectifs possessifs) służą nam do określenia przynależności, czyli wyrażenia, że coś jest nasze/wasze/jego/twoje itp.

Formę zaimka dzierżawczego dobieramy do rodzaju rzeczownika, który on opisuje. To znaczy, że jeśli chcemy powiedzieć: To mój żółw. - to musimy wybrać rodzajnik w rodzaju żeńskim, ponieważ taki rodzaj ma rzeczownik żółw: C'est ma tortue. Jeśli natomiast chcemy powiedzieć: To mój pies. - to rodzajnik wybieramy w rodzaju męskim, ponieważ pies jest rodzaju męskiego: C'est mon chien.

Warto pamiętać, że jeśli rzeczownik zaczyna się samogłoską, to w liczbie pojedynczej wybieramy do niego zawsze rodzaj męski, żeby było nam to łatwiej przeczytać, np. mój adres - mon adresse, a nie ma adresse.

Wszystkie formy zaimka przymiotnego dzierżawczego przedstawiono w tabelce poniżej.

	r.m. l.poj.	r.ż. l.poj.	l.mn.
Je	mon	ma	mes
Tu	ton	ta	tes
Il/Elle	son	sa	ses
Nous	notre		nos
Vous	votre		vos
Ils/Elles	leur		leurs

---

 

	Singulier (liczba pojedyncza)	Pluriel (liczba mnoga)
a.	notre chien (nasz pies)	nos chiens (nasze psy)