Zaimki przymiotne dzierżawcze (les adjectifs possessifs) służą nam do określenia przynależności, czyli wyrażenia, że coś jest nasze/wasze/jego/twoje itp.
Formę zaimka dzierżawczego dobieramy do rodzaju rzeczownika, który on opisuje. To znaczy, że jeśli chcemy powiedzieć: To mój żółw. - to musimy wybrać rodzajnik w rodzaju żeńskim, ponieważ taki rodzaj ma rzeczownik żółw: C'est ma tortue. Jeśli natomiast chcemy powiedzieć: To mój pies. - to rodzajnik wybieramy w rodzaju męskim, ponieważ pies jest rodzaju męskiego: C'est mon chien.
Warto pamiętać, że jeśli rzeczownik zaczyna się samogłoską, to w liczbie pojedynczej wybieramy do niego zawsze rodzaj męski, żeby było nam to łatwiej przeczytać, np. mój adres - mon adresse, a nie ma adresse.
Wszystkie formy zaimka przymiotnego dzierżawczego przedstawiono w tabelce poniżej.
| r.m. l.poj. | r.ż. l.poj. | l.mn. | |
| Je | mon | ma | mes |
| Tu | ton | ta | tes |
| Il/Elle | son | sa | ses |
a) C'est sa trousse.
Tłumaczenie: To jest piórnik Julie. -> To jest jej piórnik.
b) C'est mon bracelet.
Tłumaczenie: Bransoletka jest moja. -> To jest moja bransoletka.
c) Ce sont ses stylos.
Tłumaczenie: Długopisy są Lucasa. -> To są jego długopisy.
d) C'est ta raquette.
Tłumaczenie: Rakieta jest twoja. -> To jest twoja rakieta.
Agnieszka Sumyk
Nauczycielka języka francuskiego
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

