Zamiast budować zdanie złożone, to możemy w miejscu zdania podrzędnego użyć imiesłowu czasu teraźniejszego (le participe présent). Jest nieodmienny, to znaczy że nie uzgadniamy go pod kątem liczby i rodzaju. Traktujemy go jak czasownik. Możemy go przetłumaczyć jako polski imiesłów przymiotnikowy czynny (kończący się na -ący, np. skaczący, tańczące itp.), np. Je vois ma mère préparant le dîner. - Widzę moją mamę przygotowującą kolację; Nous chercherons secrétaire parlant français. - Szukamy sekretarki mówiącej po francusku. 

Zdanie z participe présent zawsze można przerobić na zdanie złożone z zaimkiem qui (który), np. Je vois ma mère préparant le dîner. -> Je vois ma mère qui prépare le dîner. (Widzę moją mamę przygotowującą kolację. -> Widzę moją mamę, która przygotowuje kolację.)

Schemat tworzenia imiesłowu czasu teraźniejszego: temat 1. os. liczby mnogiej czasu teraźniejszego + końcówka -ant

Wyjątki:

• être (być) -> étant (będący)
• avoir (mieć) -> ayant (mający)
• savoir (wiedzieć) -> sachant (wiedzący)

---

 

1. pouvoir (móc) -> pouvant (mogący) 
   
   
2. payer (płacić) -> payant (płacący/płatny) 
   
   
3. recevoir (otrzymywać) -> recevant (otrzymujący)
   
   
4. lire (czytać) -> lisant (czytający)
   
   
5. se promener (spacerować) -> se promenant (spacerujący)
   
   
6. sauver (ratować) -> sauvant (ratujący)
   
   
7. voir (widzieć) -> voyant (widzący)
   
   
8. sortir (wychodzić) -> sortant (wychodzący)
   
   
9. lancer (wypuszczać) -> lançant (wypuszczający)
   
   
10. avoir (mieć) -> ayant (mający)
    
    
11. rougir (czerwienić się) -> rougissant (czerwieniący się)
    
    
12. être (być) -> étant (będący)