Zamiast budować zdanie złożone, to możemy w miejscu zdania podrzędnego użyć imiesłowu czasu teraźniejszego (le participe présent). Jest nieodmienny, to znaczy że nie uzgadniamy go pod kątem liczby i rodzaju. Traktujemy go jak czasownik. Możemy go przetłumaczyć jako polski imiesłów przymiotnikowy czynny (kończący się na -ący, np. skaczący, tańczące itp.), np. Je vois ma mère préparant le dîner. - Widzę moją mamę przygotowującą kolację; Nous chercherons secrétaire parlant français. - Szukamy sekretarki mówiącej po francusku. 

Zdanie z participe présent zawsze można przerobić na zdanie złożone z zaimkiem qui (który), np. Je vois ma mère préparant le dîner. -> Je vois ma mère qui prépare le dîner. (Widzę moją mamę przygotowującą kolację. -> Widzę moją mamę, która przygotowuje kolację.)

Schemat tworzenia imiesłowu czasu teraźniejszego: temat 1. os. liczby mnogiej czasu teraźniejszego + końcówka -ant

Wyjątki:

• être (być) -> étant (będący)
• avoir (mieć) -> ayant (mający)
• savoir (wiedzieć) -> sachant (wiedzący)

---

 

1. attendre (czekać) -> attendant (czekający)
   
   
2. prendre (wziąć) -> prenant (biorący) 
   
   
3. jouer (grać) -> jouant (grający)
   
   
4. étudier (studiować) -> étudiant (studiujący)
   
   
5. venir (przybywać) -> venant (przybywający)
   
   
6. finir (kończyć) -> finissant (kończący)
   
   
7. conduire (prowadzić samochód, kierować) -> conduisant (kierujący, prowadzący samochód)
   
   
8. connaître (znać) -> connaissant (znający)
   
   
9. dire (powiedzieć) -> disant (mówiący)
   
   
10. faire (robić) -> faisant (robiący)
    
    
11. lire (czytać) -> lisant (czytający)
    
    
12. voir (zobaczyć) -> voyant (widzący)