PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Różne czasowniki wprowadzające mowę zależną występują w różnych konstrukcjach:

- czasownik + (dopełnienie) + that, np. admit (przyznać), add (dodać), promise (obiecać),  warn (ostrzec), remind (przypomnieć)

- czasownik + to + czasownik w formie podstawowej, np. refuse (odmawiać), agree (zgodzić się)

- czasownik + dopełnienie + (not) + to + bezokolicznik, np. advise (radzić), ask (pytać, prosić), remind, warn 

- czasownik + czasownik z końcówką -ing, np. admit, suggest (sugerować)

- czasownik + dopełnienie + przyimek + czasownik z końcówką -ing, np. apologise for (przepraszać za), accuse of (oskarżać o), complain about (narzekać na).

W mowie zależnej następuje zmiana czasów i form czasowników. Często nazywa się to “cofaniem czasu”:

past simple → past perfect

“I saw you there.” said Mike - Mike said (that) he had seen me there. 

Zmieniając na mowę zależną pytania, zazwyczaj używamy następujących konstrukcji: 

- jeżeli było to pytanie tak/nie, wtedy po czasowniku wprowadzającym stawiamy if/whether, a następnie stosujemy szyk zdania twierdzącego (podmiot + czasownik)

- jeżeli było to pytanie szczegółowe (ze słowem pytającym), po czasowniku wprowadzającym powtarzamy to słowo pytające, np. who, where, a następnie stosujemy szyk zdania twierdzącego (podmiot + czasownik).