Przykładowe rozwiązanie:

1. I'm playing; I won't be able to meet you

Uzasadnienie: odnosząc się do pewnych planów na przyszłość, których szczegóły są już ustalone używamy czasu present continuous; po I wstawiamy am + czasownik z końcówką -ing; jeżeli uważamy jakieś wydarzenie za bardzo pewne lub prawdopodobne, używamy czasu future simple; w zdaniach przeczących wstawiamy won't + czasownik w formie podstawowej; by mówić o braku możliwości zrobienia czegoś w przyszłości, możemy użyć konstrukcji be able to + czasownik w formie podstawowej.