Uwaga!

Aby porównać dwie osoby lub rzeczy, używamy stopnia wyższego (comparative) przymiotników. W języku angielskim tworzymy go w zależności od rodzaju przymiotnika. 

Przymiotniki krótkie (1- lub 2-sylabowe)

• większość przymiotników → dodajemy końcówkę -er, np. strong (silny) - stronger (silniejszy);
• przymiotniki zakończone na -e → dodajemy końcówkę -r, np. nice (miły) - nicer (milszy);
• przymiotniki 1-sylabowe, które kończą się samogłoską i spółgłoską → podwajamy ostatnią literę i dodajemy -er, np. big (duży) - bigger (większy);
• przymiotniki zakończone na spółgłoskę i -y → usuwamy -y oraz dodajemy -ier, np, friendly (przyjazny) - friendlier (bardziej przyjazny).

Przymiotniki długie (3- sylabowe lub dłuższe)

• nie dodajemy końcówek, tylko używamy przed przymiotnikiem słówka more, np. interesting (ciekawy) - more interesting (ciekawszy).

Stopniowanie nieregularne

• good (dobry) → better (lepszy);
• bad (zły) → worse (gorszy).

Zdania porównujące najczęściej mają następującą konstrukcję:

  1 rzeczownik + czasownik be + przymiotnik + than (niż, od) + 2 rzeczownik.

Przykłady:

  Dogs are friendlier than cats. 

  Monkeys are more intelligent than guinea pigs.

---

 

1. Crocodiles are worse swimmers than dolphins.