Uwaga!

Emfazę (emphasis), czyli podkreślenie pewnych informacji, możemy uzyskać stosując inwersję (inversion), stawiając odmieniony czasownik posiłkowy do przed czasownikiem głównym lub za pomocą wyrażeń the truth / fact / question / trouble is (prawda / fakt / pytanie / problem jest taki/a).

Język nieprecyzyjny (vague language) pozwala nam złagodzić wypowiedź lub wyrazić, że nie jesteśmy do końca pewni naszych słów. Używamy w nim takich słów lub zwrotów, jak guess (przypuszczać), reckon (myśleć), wonder if (zastanawiać się czy), it looks like (wygląda na to, że), sort/kind of (tak jakby, poniekąd), not exactly (nie do końca).

Określniki (determiners) to słowa, które określają rzeczowniki i wskazują na wiele różnych aspektów:

• określniki ilościowe (quantifiers) określają liczbę/ilość czegoś, np. all (wszystko), several (kilka), neither (żaden);
• przymiotniki i zaimki wskazujące (demonstratives) służą do wskazywania na konkretną osobę/rzecz, np. this (ten), those (tamte);
• przymiotniki dzierżawcze (possessive adjectives) opisują przynależność danej osoby/rzeczy do innej, np. my (mój), their (ich).

Określniki ilościowe łączą się z przyimkiem of (z) i rzeczownikiem, wskazując na liczbę/ilość czegoś w określonej grupie.

---

 

1. The problem is