Uwaga!

Inwersja (inversion) to szyk przestawny, w którym czasownik posiłkowy lub modalny stoi przed podmiotem. Używamy jej głównie w pytaniach, a w zdaniach oznajmujących służą do podkreślenia konkretnych informacji.

Stosujemy ją po wyrazach i wyrażeniach o znaczeniu:

• negatywnym, np. never (nigdy), not only (nie tylko), not even once (ani razu);
• ograniczającym, np. barely (ledwie), only then (tylko wtedy), little (niewiele);
• emfatycznym, np. so (tak), such (taki), well (dobrze).

Jeśli zdanie zaczyna się od wyrażeń z only, np. only when (dopiero kiedy), only after (dopiero po) albo fraz not until (dopiero), not since (odkąd), inwersja pojawia się w drugiej części zdania (w zdaniu nadrzędnym).

Inwersji możemy użyć też w zdaniach warunkowych. Zamiast spójnika if (jeśli) zdanie zaczyna się wtedy od czasownika posiłkowego/modalnego:

• w pierwszym trybie warunkowym - should + podmiot;
• w drugim trybie warunkowym - were + podmiot;
• w trzecim trybie warunkowym - had + podmiot.

Inny rodzaj inwersji pojawia się w zdaniach, które zaczynają się od przysłówka lub wyrażenia przysłówkowego, w których podmiotem nie jest zaimek osobowy. Nie tworzymy jej za pomocą czasownika posiłkowego, tylko konstrukcji przysłówek + czasownik główny + podmiot.

Po cytatach w mowie niezależnej używamy podobnej inwersji, jeśli osoba, której słowa cytujemy, nie jest określona zaimkiem osobowym (np. said Tom).

---

 

1. had the land flooded