Uwaga!

Mowy zależnej używamy, gdy chcemy przekazać czyjąś wypowiedź bez cytowania dokładnie tego, co ktoś powiedział, ale przekazując treść wypowiedzi.

Różne czasowniki wprowadzające mowę zależną występują w różnych konstrukcjach:

- czasownik + that, np. reply (odpowiedzieć)

- czasownik + to + bezokolicznik, np. agree (zgodzić się)

- czasownik + dopełnienie + that, np. tell (powiedzieć), inform (poinformować)

- czasownik + dopełnienie + (not) + to + bezokolicznik, np. ask (pytać, prosić), invite (zaprosić)

- czasownik + czasownik z końcówką -ing, np. suggest (sugerować), deny (zaprzeczyć)

- czasownik + (dopełnienie) + przyimek + czasownik z końcówką -ing, np. apologise for (przepraszać za), accuse of (oskarżać o), complain about (narzekać na), insist on (nalegać na), discourage from (zniechęcić do).

 

Zmieniając na mowę zależną pytania, zazwyczaj używamy następujących konstrukcji: 

- czasownik (np. ask, demand (żądać), enquire (pytać), want to know (chcieć wiedzieć), wonder (zastanawiać się)) + (dopełnienie) + if/whether/ słowa pytające (np. what, when, itp.) + podmiot + czasownik

- czasownik (np. want to know, ask, wonder) + (dopełnienie) + whether/ słowa pytające (np. what, when, itp.) + to + bezokolicznik.

 

Zależnie od kontekstu w mowie zależnej zmieniają się również zaimki, przymiotniki i zaimki dzierżawcze oraz określenia czasu i miejsca, np. now (teraz) → then (wtedy), yesterday (wczoraj) → the day before (dzień wcześniej), next month (w przyszłym miesiącu) → next month/the following month (w przyszłym/kolejnym miesiącu), here (tutaj) → there (tam), tonight (dziś wieczór) → that night (tamtej nocy), last year (zeszłego roku) → the year before (poprzedniego roku).

---

 

1. Prakash agreed to have the party at his house.