Uwaga!

Zerowego okresu warunkowego (if + present simple + present simple) używamy, gdy mówimy o sytuacjach i faktach, które zawsze są prawdziwe lub gdy dajemy instrukcje.

Pierwszego okresu warunkowego (if + present simple + future simple/czasownik modalny) używamy, gdy mówimy o sytuacji, która może mieć miejsce pod warunkiem, że pierwszy warunek zostanie spełniony.

Drugiego okresu warunkowego (if + past simple, would/wouldn't + czasownik w podstawowej formie) używamy, gdy mówimy o wydarzeniach mało prawdopodobnych, nierealnych lub niemożliwych obecnie i w przyszłości.

Trzeciego okresu warunkowego (if + past perfect, would/wouldn't have + czasownik w III formie) używamy, gdy mówimy o wydarzeniach, które mogły się wydarzyć, ale się nie wydarzyły.

Mieszanego okresu warunkowego typu pierwszego (if + past simple, would/wouldn't have + czasownik w III formie) używamy, gdy analizujemy sytuacje lub stany, które mogły mieć określone skutki w przeszłości.

Mieszanego okresu warunkowego typu drugiego (if + past perfect, would/wouldn't + bezokolicznik) używamy, gdy analizujemy sytuacje, które mogły się wydarzyć w przeszłości, ale się nie zdarzyły i ma to określone skutki w teraźniejszości.

---

 

Rozwiązanie:

1.

a. "Well, if we finish it on time, it will be a miracle!"