Spójniki so (więc, zatem) i because (bo, ponieważ) pozwalają na łączenie zdania głównego ze zdaniem podrzędnym. Różnią się znaczeniem, dlatego każdy z nich tworzy inną relację między zdaniami. Użycie tych spójników pozwala na tworzenie zdań złożonych i dłuższej, bardziej płynnej wypowiedzi.

Zastosowanie spójników so i because 

	so	because
Schemat	zdanie główne + so + rezultat	zdanie główne + because + przyczyna
		Because + przyczyna, zdanie główne (skutek)
Przykłady	Helen was tired, so she went to bed. (Helen była zmęczona, więc poszła spać.) He wanted to help, so he called me. (Chciał pomóc, więc do mnie zadzwonił.)	Helen went to bed because she was tired. (Helen poszła spać, bo była zmęczona.) He called me because he wanted to help. (Zadzwonił do mnie, ponieważ chciał pomóc.) Because Sally didn’t answer his calls, he drove to her house. (Jako że Sally nie odbierała od niego telefonów, pojechał do jej domu.)

Uwaga! 

Zasady interpunkcji w języku angielskim różnią się od tych w języku polskim [odnośnik do zasad interpunkcji]:

• używamy przecinka przed so (więc), ale nie stawiamy go przed spójnikiem because (ponieważ), np.
  
  Hans wanted to talk, so I called him on the phone. (Hans chciał porozmawiać, więc zadzwoniłem/am do niego.)
  
  I called Hans on the phone because he wanted to talk. (Zadzwoniłem/am do Hansa, bo chciał porozmawiać.)