Uwaga! 

Determiners to ogólna nazwa określników, które mogą mieć różne funkcje.

Rodzaje określników:

• demonstratives (zaimki wskazujące), np. this, that, these, those, których używamy, by wskazać, zaznaczyć jaką rzecz mamy na myśli
• quantifiers (zaimki ilościowe) some, any, itp. określają ilość czegoś
• articles (przedimki) a, an, the określają rzeczownik, o którym mówimy
• distributives (określniki dystrybucji), np. both, either, none, each, itp. to słowa, które określają podziały w grupie.

Pronouns to zaimki, czyli słowa, których używamy zamiast rzeczowników, np. I, you. 

Rodzaje zaimków:

• Subject pronouns (zaimki osobowe) zastępują nam podmiot, są to np. I, you, she.
• Object pronouns (zaimki osobowe w funkcji dopełnienia) jak nazwa wskazuje pełnią funkcję dopełnienia w zdaniu, są to np. me, him, her.
• Possessive pronouns (zaimki dzierżawcze), służą do opisania przynależności, są to np. my, you, his, our.
• Reflexive pronouns (zaimki zwrotne) tłumaczymy jako "się"/"siebie", są to np. myself, yourself, herself.

 

Zaimki nieokreślone (indefinite pronouns) określają osoby, miejsca i rzeczy, jednocześnie niewiele o nich mówiąc, np. somebody (ktoś), no on (nikt), itp.

Zarówno przymiotniki dzierżawcze (possessive adjectives), jak i zaimki dzierżawcze (possessive pronouns) są używane, by mówić o własności lub o relacjach między ludźmi.

Przymiotniki dzierżawcze: my (mój), your (twój, wasz), his (jego), her (jej), our (nasz), their (ich).

Dopełniacza saksońskiego (Saxon genitive/possessive case) używamy, by mówić o własności, o tym, że coś do kogoś należy lub, by mówić o relacjach między ludźmi, np. Sam's car.

---

Uwaga! Odpowiedzi zostały podkreślone.

1. I know; it's the man; I'll call

2. I'll call her

3. Is this phone yours?

4. can't lift it himself

5. Somebody call a doctor.

6. this phone; This man

7. my phone

8. the man's