Uwaga!

Zdań warunkowych (conditionals) używamy, kiedy coś się dzieje, pod warunkiem, że dzieje się coś innego. Jedna część zdania warunkowego opisuje warunek, a druga skutek, który z niego wynika (Jeśli …, to …). 

Zerowego trybu warunkowego używamy, mówiąc o sytuacjach i faktach, które zawsze są prawdziwe (np. Jeśli podgrzejesz lód, roztopi się.). Zdanie warunkowe typu zero tworzymy, używając if/when oraz czasu present simple w obu częściach zdania (w części przedstawiającej warunek i w części przedstawiającej skutek).

Pierwszego trybu warunkowego używamy, mówiąc o sytuacjach, które mogą mieć miejsce pod warunkiem, że pierwszy warunek zostanie spełniony. Zdanie warunkowe typu pierwszego tworzymy, używając czasu present simple w tej części zdania, gdzie przedstawiamy warunek (po słowie if), a w części zdania przedstawiającej skutek używamy zazwyczaj czasu future simple. 

Drugiego trybu warunkowego używamy, gdy mówimy o wydarzeniach mało prawdopodobnych, nierealnych lub niemożliwych obecnie i w przyszłości. Zdania te tworzymy w następujący sposób: if + past simple, would/wouldn't + czasownik w podstawowej formie.

Przecinek należy postawić wtedy, gdy if/when jest na początku zdania. Kiedy część z if/when pojawia się dopiero po zdaniu głównym, przecinka nie stawiamy.

---

1. needed

If I needed a laptop, I'd buy one.