Uwaga!

Drugiego trybu warunkowego second conditional używamy, gdy mówimy o sytuacjach, które są nieprawdopodobne lub są wytworem wyobraźni. 

W zdaniu warunkowym z if używamy czasu past simple, a w zdaniu opisującym rezultat/skutek używamy would + bezokolicznik.

Zdania możemy zamieniać kolejnością. Jeżeli zdanie opisujące skutek występuje jako pierwsze to nie stawiamy po nim przecinka.

Would ma taką samą formę niezależnie od podmiotu. W zdaniach przeczących używamy wouldn't.

W konstrukcji warunkowej if + be możemy stosować formę were również w przypadku liczby pojedynczej.

 

Budowa past simple: 

Zdania twierdzące w czasie past simple tworzymy poprzez dodanie końcówki -ed do czasowników regularnych lub używamy formy przeszłej w przypadku czasowników nieregularnych.

Zdania przeczące tworzymy używając didn’t oraz czasownika w formie podstawowej lub używając wasn't/weren't.

 

Was/were to przeszłe formy czasownika be. 

Was używamy po I, he, she, it i po podmiotach w liczbie pojedynczej.

Were używamy po we, you, they i po podmiotach w liczbie mnogiej.

 

W czasie past simple używamy dwóch rodzajów czasowników:

• czasowniki regularne z końcówką -ed

• czasowniki nieregularne

 

Zasady dodawania końcówki -ed:

• do większości czasowników na końcu dopisujemy końcówkę -ed, np. want - wanted

• jeżeli czasownik zakończony jest na -e dodajemy tylko -d, np. like - like

Tabela z czasownikami nieregularnymi znajduje się na stronie: 

---

1. If they had a holiday home on the coast of Brittany, they would know a few words of the Breton dialect.