Uwaga!

Zerowy okres warunkowy (zero conditional) służy do mówienia o czymś, co jest zawsze prawdą. Budujemy go, używając czasu present simple, zarówno w zdaniu z if (warunku), jak i w zdaniu nadrzędnym (skutku). 

Przykład: If you heat ice, it melts. - przecinek, kiedy zaczynamy zdanie od warunku (if)

Ice melts if you heat it. - brak przecinka, kiedy zaczynamy zdanie od skutku.

W pierwszym okresie warunkowym (first conditional) jeśli warunek zostanie spełniony, w przyszłości prawdopodobnie nastąpi określony skutek. Budujemy ten okres warunkowy, stosując w zdaniu z if (warunku) czas present simple, w zdaniu nadrzędnym zaś (skutku) używamy will + czasownika w bezokoliczniku.

Przykład: If the weather is nice tomorrow, I will go to the beach. - przecinek, kiedy zaczynamy zdanie od warunku (if)

I will go to the beach if the weather is nice tomorrow - brak przecinka, kiedy zaczynamy zdanie od skutku.

Drugi okres warunkowy (second conditional) stosujemy w odniesieniu do przyszłości, kiedy spekulujemy, a warunek nie jest zbyt prawdopodobny do spełnienia. W zdaniu z if (warunku) używamy wtedy czasu past simple a w zdaniu nadrzędnym (skutku) would + czasownika w bezokoliczniku.

Przykład: If I had a lot of money, I would buy a house near the ocean. - przecinek, kiedy zaczynamy zdanie od warunku (if)

I would buy a house near the ocean if I had a lot of money. - brak przecinka, kiedy zaczynamy zdanie od skutku.

---

 

Przykładowe rozwiązanie:

1. zerowy okres warunkowy: 

Nobody knows about you if you aren't on social media!