Uwaga!

Tryby warunkowe w języku angielskim tworzymy następująco:

typu 0 (zero conditional) If + present simple, present simple

Tego okresu warunkowego używamy do wyrażania prawd ogólnych.

typu 1 (first conditional) If + present simple, future simple 

Tego trybu warunkowego używamy do wyrażania rzeczywistych lub bardzo prawdopodobnych sytuacji.

typu 2 (second conditional) If + past simple, would/could/might + present infinitive 

Tego okresu warunkowego używamy do wyrażania wyobrażonych sytuacji, które są mało prawdopodobne.

typu 3 (third conditional) If + past perfect, would/could/might + perfect infinitive 

Tego okresu warunkowego używamy do wyrażania wyobrażonych sytuacji, które nie wydarzyły się w przeszłości.

 

Unless (jeśli nie, chyba że) - nigdy nie łączy się z przeczeniem, po nim zawsze musimy wstawić czasowniki w formie twierdzącej.

 

Wyrażeń z "wish" oraz "if only" używamy w czasie Past simple i Past continuous jeśli chcemy,

żeby obecny stan rzeczy był inny, czyli w odniesieniu do teraźniejszości. Natomiast w czasie

Past perfect używamy ich, kiedy wyrażamy żal, że coś się wydarzyło lub nie, a z czasownikiem "would",

jeśli chcemy wyrazić uprzejme polecenie, albo życzenie zmiany sytuacji lub czyjegoś zachowania.

---

 

1. wouldn't have