Uwaga!

Should + czasownik w formie podstawowej używamy, by powiedzieć, że ktoś powinien coś zrobić.

Shouldn’t + czasownik w formie podstawowej używamy przy udzielaniu rad, by powiedzieć, że ktoś nie powinien czegoś robić.

Must + czasownik w formie podstawowej używamy, gdy istnieje konieczność/obowiązek wykonania jakiejś czynności.

Mustn't + czasownik w formie podstawowej używamy do wyrażania zakazów.

Have to/has to + czasownik w formie podstawowej używamy, gdy istnieje konieczność/obowiązek wykonania jakiejś czynności. Używamy go, kiedy ktoś ma obowiązek coś zrobić, bo takie są przepisy lub wymagania narzucone przez kogoś innego, zazwyczaj coś, na co nie mamy wpływu.

Had to + czasownik w formie podstawowej odnosi się do obowiązku w przeszłości.

Don't/Doesn't have to + czasownik w formie podstawowej używamy, by powiedzieć, że zrobienie czegoś nie jest konieczne.

Can + czasownik w formie podstawowej używamy, gdy możemy/potrafimy coś robić.

Can't + czasownik w formie podstawowej używamy, gdy nie można czegoś zrobić, ponieważ jest to zakazane, lub nie potrafimy tego robić.

Could + czasownik w formie podstawowej używamy wyrażając możliwość/ umiejętność w przeszłości.

Couldn’t + czasownik w formie podstawowej używamy wyrażając brak możliwości/umiejętności w przeszłości.

W pytaniach o pozwolenie możemy użyć zarówno can jak i could, lecz to drugie jest bardziej uprzejme.

Shall + czasownik w formie podstawowej używamy w pytaniach grzecznościowych, kiedy coś komuś proponujemy.

Be able to + czasownik w formie podstawowej używamy, by powiedzieć, że jesteśmy w stanie coś zrobić. 

---

 

1. have to