Uwaga!

Mowy zależnej używamy do przytaczania czyichś wypowiedzi, nie cytując ich dosłownie. 

W tym celu używamy różnych czasowników opisujących czynność mówienia (reporting verbs). W mowie zależnej zmianie ulegają czasy gramatyczne, niektóre okoliczniki czasu i miejsca, i zaimki osobowe.

Mowa niezależna		Mowa zależna
present simple	→	past simple
present continuous	→	past continuous
past simple	→	past perfect
will	→	would
can	→	could
must	→	had to
now	→	then / at that time
a week ago	→	a week before
yesterday	→	the previous day / the day before
last week / month / year	→	the week / month / year before the previous week / month / year
tomorrow	→	the next day / the day after
here	→	there
this	→	that
these	→	those

Zmianie nie ulega czas past perfect i czasowniki modalne would, could, should i might.

Zdania rozkazujące w mowie zależnej relacjonujemy przy użyciu określonych konstrukcji, przez co czasownik główny przyjmuje formę bezokolicznika:

• tell somebody (not) to do something (powiedzieć komuś, by coś zrobił / kazać komuś coś zrobić);
• ask somebody (not) to do something (poprosić kogoś, by coś zrobił).
  

Do przytoczenia czyichś słów możemy również użyć innych czasowników, np.: 
- suggest (sugerować, proponować) + -ing / that ... 
- forbid (zakazać) + sb + to do sth 
- allow (pozwolić) + sb + to do sth 
- wonder (zastanawiać się) + zdanie składowe 
- remind (przypomnieć) + sb + to do sth 
- agree (zgadzać się) + zdanie składowe / to do sth

Pytania w mowie zależnej wprowadzamy za pomocą czasownika ask (pytać) lub want to know (chcieć wiedzieć). Ten pierwszy łączy się z dopełnieniem (np. zaimkiem osobowym → ask him / her / them).

Pytania w mowie zależnej mają szyk zdania oznajmującego. Oznacza to, że podmiot znajduje się przed czasownikiem. W czasach typu simple rezygnujemy też z czasowników posiłkowych (do/does, did) i używamy czasownika w formie osobowej.

---

1. (przykład) 

2. f - He forbade us to swim in the lake.