Uwaga! Echo questions służą do wyrażania zainteresowania wypowiedzią rozmówcy. Za ich pomocą dajemy drugiej osobie do zrozumienia, że oczekujemy dalszych szczegółów.

Ponieważ odnoszą się one do poprzedniej wypowiedzi, tworzymy je za pomocą operatora odpowiedniego dla czasu, w którym jest dane zdanie, oraz pasującego zaimka osobowego. Na zdanie twierdzące reagujemy twierdzącym, a na przeczące - przeczącym, np.:

• I got a promotion. - Did you? That's fantastic! 
(Dostałam awans. - Tak? To fantastycznie!)

• Helen hasn't arrived yet. - Hasn't she? Perhaps you should call her.
(Helen jeszcze nie ma. - Nie? Może powinieneś do niej zadzwonić.)

 

Pytania rozłączne (question tags) to konstrukcja służąca do tworzenia krótkich pytań, w których oczekujemy reakcji rozmówcy lub szukamy potwierdzenia tego, co wcześniej powiedzieliśmy. Na język polski tłumaczymy je na “prawda?” lub “nieprawdaż?” Pytania rozłączne w języku angielskim znajdują się na końcu zdania i składają się z czasownika posiłkowego użytego w zdaniu głównym oraz właściwego zaimka osobowego. 

• Pytania rozłączne mają formę twierdzącą jeśli treść zdania głównego jest przecząca. Jeśli treść zdania głównego jest twierdząca, pytanie rozłączne ma formę przeczącą:
  
  You're tired, aren't you? (Jesteś zmęczony, nieprawdaż?)
  He isn't here yet, is he? (Jeszcze go tu nie ma, prawda?)
  

• Jeśli w zdaniu głównym nie ma czasownika posiłkowego, w pytaniu rozłącznym w zdaniach w czasie Present Simple, używamy do/don’t lub does/doesn’t. W czasie Past Simple używamy did/didn’t: 
  
  Nancy works as a teacher, doesn't she? (Nancy pracuje jako nauczycielka, nieprawdaż?)
  You met him last night, didn't you? (Poznałaś go wczoraj wieczorem, czyż nie?)

---

 

1. (przykład)

2. Are you

3. isn't it