Uwaga!

Czasowników modalnych możemy używać w celu spekulowania na temat przeszłości. W zależności od tego, co chcemy przekazać, łączą się one z dwoma rodzajami bezokolicznika:

• bezokolicznik czasu przeszłego (have + past participle) → kiedy mówimy o pojedynczej, zakończonej czynności lub stanie.
  
  
• bezokolicznik ciągły czasu przeszłego (have been + -ing) → kiedy mówimy o czynności, która trwała dłuższy czas, zanim się zakończyła. 

Każdy z czasowników modalnych wyraża różny stopień pewności.

• could / may / might → brak pewności, np.:
  She might have forgotten.
  (Być może zapomniała.)
  
  
• can't / couldn't → pewność, że coś nie miało miejsca, np.:
  He can't have been studying before I came in. 
  (Na pewno się nie uczył, zanim przyszłam.)
  
  
• must → pewność, że coś się wydarzyło, np.:
  They must have seen him. 
  (Na pewno go widzieli.)
  
  
• may / might not have → brak pewności, np.:
  I'm bringing him lunch because he might not have taken his. 
  (Przyniosę mu lunch, bo być może nie zabrał swojego.)
  
  
• would → założenie oparte na dostępnych nam informacjach, np.:
  That can't be right. She would have already been famous at that time. 
  (To nie może być prawda. W tym czasie byłaby już sławna.)

---

 

1. (przykład)

2. may well have heard