Uwaga!

Will używamy

do podejmowania spontanicznych decyzji

by tworzyć przewidywania na temat przyszłości, bazując na tym, co myślimy, widzimy i wiemy.

Zdania twierdzące w z will tworzymy w następujący sposób:

I, you, he, she, it, we, you, they will + czasownik w podstawowej formie.

Zdania przeczące z will tworzymy w następujący sposób:

I, you, he, she, it, we, you, they will + not + czasownik w podstawowej formie.

Will i will not możemy skrócić do ‘ll oraz won’t (np. I’ll, I won’t)

Zdania pytające z will tworzymy w następujący sposób:

(What, Where) will I, you, he, she, it, we, you, they + czasownik w podstawowej formie ?

Czasu present continuous używamy mówiąc o czynnościach ciągłych, w sytuacjach, które mają miejsce w chwili gdy o nich mówimy. Czasu present continuous w odniesieniu do przyszłości używamy do wyrażania planów i ustaleń. Typowe wyrażenia, które wtedy używamy to okoliczniki czasu (today, tonight, tomorrow, this week, this summer, in five minutes, after school itp.) Zazwyczaj nie używamy czasu present continuous z czasownikami wyrażającymi stany, takich jak: like, love, hate, know, need.

Zdania twierdzące w czasie present continuous tworzymy w następujący sposób:

I am / You are / He, She, It is / We, You, They are + verb+ing

Zdania przeczące w czasie present continuous tworzymy w następujący sposób:

I am / You are / He, She, It is / We, You, They are + not + verb+ing

Uwaga! am not, is not i are not możemy skrócić do ’m not, isn’t i aren’t.

Zdania pytające w czasie present continuous tworzymy w następujący sposób:

Am I / Are you / Is he, she, it / Are we, you, they + verb+ing ?

Czasu present simple używamy, kiedy mówimy o teraźniejszości (o czynnościach typowych i powtarzających się). Czasu tego używamy także do określenia obecnych stanów rzeczy i faktów oraz wydarzeń planowych. W czasie present simple czasowniki są w podstawowej formie. Typowe wyrażenia, które wtedy używamy to okoliczniki czasu: always, every day, often, usually itp. Przysłówki częstotliwości takie jak always, often, usually, sometimes i never stawiamy po czasowniku to be lub bezpośrednio przed czasownikiem głównym.

Czasu present perfect używamy,

gdy mówimy o wydarzeniach mających miejsce w nieokreślonym momencie w przeszłości, lub które jeszcze się nie zakończyły.
kiedy chcemy podkreślić aktualny skutek czynności
z czasownikami stanu np. chcieć, wiedzieć, wierzyć, być.

Zdania twierdzące w czasie Present Perfect tworzymy za pomocą have lub has oraz formy past participle. Zdania przeczące w czasie Present Perfect tworzymy za pomocą have not lub has not (haven't, hasn't) oraz formy past participle. Zdania pytające w czasie Present Perfect tworzymy za pomocą have lub has następnie podmiotu i formy past participle. Formę past participle tworzymy poprzez dodanie do czasowników regularnych końcówki -ed. Pozostałe czasowniki mają formy nieregularne.

Stronę bierną stosujemy, kiedy nie wiemy kto jest wykonawcą czynności, gdy ta informacja jest oczywista lub nie ma większego znaczenia. Jeśli jednak wykonawca czynności musi być wspomniany, używamy do tego słowa by (przez). Stronę bierną tworzymy za pomocą wstawienia III formy czasownika po odpowiedniej dla danego czasu formie czasownika to be.

Zdania twierdzące w stronie biernej w czasie past simple tworzymy w następujący sposób: Podmiot + was / were + III forma czasownika .

Zdania przeczące w stronie biernej w czasie past simple tworzymy w następujący sposób: Podmiot + was not / were not (wasn’t / weren’t) + III forma czasownika .

Pytania w stronie biernej w czasie past simple tworzymy w następujący sposób:

Was / Were + podmiot + III forma czasownika ?

1. am doing

Treść dostępna tylko dla użytkowników z aktywnym Premium

Treść dostępna tylko dla użytkowników z aktywnym Premium