Uwaga! 

W języku angielskim występują czasowniki modalne, które mają inne formy i funkcje od innych czasowników. Są to na przykład: can, could, may, might, will, would, shall, should, ought to, must. Czasowniki modalne nie występują w tej samej formie we wszystkich czasach, dlatego niektóre z nich mają formy zastępcze (no. must = have to) Czasowniki modalne mają kilka wspólnych cech, a są to:

• brak końcówki -s w 3 osobie czasu Present Simple, 

• brak form z końcówką -ing

• w zdaniach z czasownikiem modalnym czasownik główny jest w formie podstawowej (wyjątkiem są zdania z ought to)
• wszystkie czasowniki modalne w języku angielskim są czasownikami posiłkowymi (zdania przeczące tworzymy poprzez użycie po czasowniku modalnym słowa not. Pytania tworzymy poprzez inwersję.)

Czasownika should używamy do wyrażania powinności. Po czasowniku modalnym czasownik główny jest w formie bezokolicznika, bez cząstki “to”. 

Czasownika must używamy do wyrażania konieczności. Po czasowniku modalnym czasownik główny jest w formie bezokolicznika, bez cząstki “to”. 

Czasownika mustn't (nie wolno) używamy do wyrażania zakazu. Po czasowniku modalnym czasownik główny jest w formie bezokolicznika, bez cząstki “to”.

Zdań warunkowych (conditionals) używamy kiedy coś się dzieje, pod warunkiem, że dzieje się coś innego. Jedna część zdania warunkowego opisuje warunek a druga skutek, który z niego wynika (Jeśli … to …).

Zerowego okresu warunkowego używamy, mówiąc o sytuacjach i faktach, które zawsze są prawdziwe (np. Jeśli podgrzejesz lód, roztopi się.) Zdanie warunkowe typu zero tworzymy używając if/when oraz czasu present simple w obu częściach zdania (w części przedstawiającej warunek i w części przedstawiającej skutek). Zerowy okres warunkowy służy do:

• udzielania rad,
• wyrażania prawd i zjawisk, które są zawsze prawdziwe

---

Uwaga! Wybrane słowa zostały pogrubione w tłumaczeniu.

1. I don't enjoy