Uwaga!

Pierwszego trybu warunkowego (first conditional) używamy, gdy mówimy o wydarzeniach możliwych obecnie lub w przyszłości.

W zdaniu warunkowym z if  używamy czasu present simple. 

W zdaniu głównym używamy will lub won’t i czasownika w formie podstawowej.

Will/won't ma taką samą formę niezależnie od podmiotu.

Jeżeli zdanie główne znajduje się przed zdaniem z if, wtedy nie stawiamy przecinka przed if.

 

Drugiego trybu warunkowego (second conditional) używamy, gdy mówimy o sytuacjach, które są nieprawdopodobne lub są wytworem wyobraźni. 

W zdaniu warunkowym z if używamy czasu past simple, a w zdaniu opisującym rezultat/skutek używamy would + bezokolicznik.

Zdania możemy zamieniać kolejnością. Jeżeli zdanie opisujące skutek występuje jako pierwsze to nie stawiamy po nim przecinka.

Would ma taką samą formę niezależnie od podmiotu. 

W konstrukcji warunkowej if + be możemy stosować formę were również w przypadku liczby pojedynczej.

 

Zdania twierdzące w czasie past simple tworzymy poprzez dodanie końcówki -ed do czasowników regularnych lub używamy II formy z tabeli w przypadku czasowników nieregularnych. Tabela z czasownikami nieregularnymi znajduje się w podręczniku na stronie 135.

---

 

1. will cycle