Uwaga!

Pierwszego trybu warunkowego (first conditional) używamy, gdy mówimy o wydarzeniach możliwych obecnie lub w przyszłości.

W zdaniu warunkowym z if  używamy czasu present simple. 

W zdaniu głównym używamy will lub won’t i czasownika w formie podstawowej. Skrócona forma will to 'll.

Will/won't ma taką samą formę niezależnie od podmiotu.

Jeżeli zdanie główne znajduje się przed zdaniem z if, wtedy nie stawiamy przecinka przed if.

 

Zdania twierdzące w czasie present simple:

I/ you/ we/ they + czasownika w formie podstawowej +...

He/ she/ it + czasownik z końcówką -s +...

 

Drugiego trybu warunkowego (second conditional) używamy, gdy mówimy o sytuacjach, które są nieprawdopodobne lub są wytworem wyobraźni. 

W zdaniu warunkowym z if używamy czasu past simple, a w zdaniu opisującym rezultat/skutek używamy would + bezokolicznik.

Często używamy formy skróconej would - 'd.

Zdania możemy zamieniać kolejnością. Jeżeli zdanie opisujące skutek występuje jako pierwsze to nie stawiamy po nim przecinka.

 

Would ma taką samą formę niezależnie od podmiotu.

Zdania twierdzące w czasie past simple tworzymy poprzez dodanie końcówki -ed do czasowników regularnych lub używamy II formy z tabeli w przypadku czasowników nieregularnych (w podręczniku na stronie 135).

---

 

1. would