Uwaga! 

W języku angielskim występują czasowniki modalne, które mają inne formy i funkcje od innych czasowników. Są to na przykład: can, could, may, might, will, would, shall, should, ought to, must. Czasowniki modalne nie występują w tej samej formie we wszystkich czasach, dlatego niektóre z nich mają formy zastępcze (no. must = have to) Czasowniki modalne mają kilka wspólnych cech, a są to:

 

• brak końcówki -s w 3 osobie czasu Present Simple, 
• brak form z końcówką -ing
• w zdaniach z czasownikiem modalnym czasownik główny jest w formie podstawowej (wyjątkiem są zdania z ought to)
• wszystkie czasowniki modalne w języku angielskim są czasownikami posiłkowymi (zdania przeczące tworzymy poprzez użycie po czasowniku modalnym słowa not. Pytania tworzymy poprzez inwersję.)

 

 

Czasownika should używamy do wyrażania powinności. Po czasowniku modalnym czasownik główny jest w formie bezokolicznika, bez cząstki “to”. 

Czasownika can używamy do wyrażania możliwości i zdolności. Po czasowniku modalnym czasownik główny jest w formie bezokolicznika, bez cząstki “to”. Can w czasie past simple przybiera formę could lub couldn't, takie same dla wszystkich osób (I/you/he/she/it/we/you/they could/couldn't). Pytania z could tworzymy przez inwersję, czyli postawienie czasownika modalnego przed podmiot.

Czasownika must używamy do wyrażania konieczności. Po czasowniku modalnym czasownik główny jest w formie bezokolicznika, bez cząstki “to”. 

Czasownika mustn't (nie wolno) używamy do wyrażania zakazu. Po czasowniku modalnym czasownik główny jest w formie bezokolicznika, bez cząstki “to”.

By wyrazić przypuszczenia dotyczące teraźniejszości używamy następującej konstrukcji zdania: czasownik modalny + czasownik w formie podstawowej bez cząstki “to”. 

By wyrazić przypuszczenia dotyczące przeszłości używamy następującej konstrukcji zdania: czasownik modalny + have + czasownik w III formie.

---

 

1. must have been terrified when you were stuck in the elevator.