Use the words (...)- Zadanie 4: On Screen. Pre-Intermediate B1. Workbook

Rozwiązanie

Uwaga!

Mowy zależnej używamy, kiedy chcemy przekazać treść wypowiedzi, bez cytowania jej. Mowa zależna działa na zasadzie przesunięcia czasu “o jeden do tyłu”. Mimo zmiany czasu na czas przeszły, w tłumaczeniu polskim drugi człon zdania tłumaczymy na czas teraźniejszy. ! Brak następstwa czasu obowiązuje w przypadku, gdy wypowiedź jest ogólnie przyjętą prawdą (np. He said Seoul is bigger than Warsaw - Powiedział, że Seul jest większy od Warszawy.)

Uwaga! W mowie zależnej mogą zachodzić inne zmiany, niż następstwo czasu. Chodzi o okoliczniki czasu (np. yesterday = the day before), miejsce (here = there), zaimki (I = he/she; me = him/her) oraz przymiotniki dzierżawcze (my = his/her)

Zasada następstwa czasu przedstawia się w następujący sposób:

Present Simple ----> Past Simple

Present Continuous ----> Past Continuous

Present Perfect ----> Past Perfect

Past Simple ----> Past Perfect

Past continuous ----> Past Perfect Continuous

Past Perfect ----> Past Perfect

can/can't ----> could / couldn't

will/won't ----> would / wouldn't

am/is/are going to ----> was/was/were going to

PYTANIA: Zmieniając pytania z mowy niezależnej na mowę zależną pozbywamy się pytajnika, a szyk zdania zmieniamy na ten w zdaniach twierdzących (przytaczając pytania w mowie zależnej podmiot stoi przed czasownikiem). Jeśli chodzi o pytania w stylu “tak” lub “nie”, używamy słów whether (czy) oraz if (czy). Do relacjonowania nakazów i próśb używamy czasowników ask (pytać, prosić) lub tell (mówić, kazać). W takiej sytuacji konstrukcja zdania przedstawia się następująco:

czasownik (ask/tell) + rzeczownik lub zaimek osobowy + [not] to + bezokolicznik

ask / tell sb to do sth - powiedzieć komuś, by coś zrobił

ask / tell sb not to do sth - powiedzieć komuś, by czegoś nie robił

Okoliczniki czasu i miejsca:

last -> the previous

here -> there

two hours ago -> two hours earlier/before

tomorrow -> the following day

now -> at that time / then

today -> that day

yesterday -> the day before

next -> the following

Zaimki wskazujące, osobowe,

zaimki i przymiotniki dzierżawcze:

this / these -> that / those

I / we -> he / she / they

our -> their

me / us -> him / her / them

my -> his/her

Czasowniki wskazujące na użycie mowy zależnej:

tell, say, add, claim, explain, point out, reply, suggest.

Stronę bierną stosujemy, kiedy nie wiemy kto jest wykonawcą czynności, gdy ta informacja jest oczywista lub nie ma większego znaczenia. Jeśli jednak wykonawca czynności musi być wspomniany, używamy do tego słowa by (przez). Stronę bierną tworzymy za pomocą wstawienia III formy czasownika po odpowiedniej dla danego czasu formie czasownika to be.

Konstrukcji have something done używamy, kiedy nie robimy czegoś sami, ale ktoś wykonuje to za nas. Konstrukcja zdania z have something done wygląda w następujący sposób: have + dopełnienie + III forma czasownika. Zamiast czasownika have możemy także użyć słowa get. Tłumacząc zdania na język polski, zdania z konstrukcją have something done brzmią tak samo, jak zdania wyjściowe.

Used to + czasownik w formie podstawowej oraz would + czasownik w formie podstawowej używamy, mówiąc o zwyczajach i regularnie powtarzających się czynnościach, które obecnie nie mają miejsca, ale miały miejsce w przeszłości. Alternatywą dla tych konstrukcji jest czas past simple.

Czasu past simple oraz konstrukcji used to + czasownik w formie podstawowej używamy do wyrażania przyzwyczajeń i stanów, które obecnie nie mają już miejsca. Czasu past simple używamy do opisania czynności, które wydarzyły się w określonym momencie w przeszłości. W przeczeniach z used to, czasownik jest w formie podstawowej (didn't use to). Do wyrażania stanów rzeczy NIE używamy would.

1. is being picked up