Complete the gaps (...)- Zadanie Grammar in Focus: On Screen. Pre-Intermediate B1. Student's Book

Rozwiązanie

Uwaga!

Mowy zależnej używamy, kiedy chcemy przekazać treść wypowiedzi, bez cytowania jej. Mowa zależna działa na zasadzie przesunięcia czasu “o jeden do tyłu”. Mimo zmiany czasu na czas przeszły, w tłumaczeniu polskim drugi człon zdania tłumaczymy na czas teraźniejszy. ! Brak następstwa czasu obowiązuje w przypadku, gdy wypowiedź jest ogólnie przyjętą prawdą (np. He said Seoul is bigger than Warsaw - Powiedział, że Seul jest większy od Warszawy.)

Uwaga! W mowie zależnej mogą zachodzić inne zmiany, niż następstwo czasu. Chodzi o okoliczniki czasu (np. yesterday = the day before), miejsce (here = there), zaimki (I = he/she; me = him/her) oraz przymiotniki dzierżawcze (my = his/her)

Zasada następstwa czasu przedstawia się w następujący sposób:

Present Simple ----> Past Simple

Present Continuous ----> Past Continuous

Present Perfect ----> Past Perfect

Past Simple ----> Past Perfect

Past continuous ----> Past Perfect Continuous

Past Perfect ----> Past Perfect

can/can't ----> could / couldn't

will/won't ----> would / wouldn't

am/is/are going to ----> was/was/were going to

PYTANIA: Zmieniając pytania z mowy niezależnej na mowę zależną pozbywamy się pytajnika, a szyk zdania zmieniamy na ten w zdaniach twierdzących (przytaczając pytania w mowie zależnej podmiot stoi przed czasownikiem). Jeśli chodzi o pytania w stylu “tak” lub “nie”, używamy słów whether (czy) oraz if (czy). Do relacjonowania nakazów i próśb używamy czasowników ask (pytać, prosić) lub tell (mówić, kazać). W takiej sytuacji konstrukcja zdania przedstawia się następująco:

czasownik (ask/tell) + rzeczownik lub zaimek osobowy + [not] to + bezokolicznik

ask / tell sb to do sth - powiedzieć komuś, by coś zrobił

ask / tell sb not to do sth - powiedzieć komuś, by czegoś nie robił

Okoliczniki czasu i miejsca:

last -> the previous

here -> there

two hours ago -> two hours earlier/before

tomorrow -> the following day

now -> at that time / then

today -> that day

yesterday -> the day before

next -> the following

Zaimki wskazujące, osobowe,

zaimki i przymiotniki dzierżawcze:

this / these -> that / those

I / we -> he / she / they

our -> their

me / us -> him / her / them

my -> his/her

Czasowniki wskazujące na użycie mowy zależnej:

tell, say, add, claim, explain, point out, reply, suggest.

Czasu present continuous używamy, by mówić o planach i zamiarach, które są pewne (ustalono miejsce, czas). Czasu present continuous nie używamy do opisania osobistych planów i zamiarów, gdy nie jest określony czas wykonania czynności, ponieważ sens zdania ulega zmianie.

Czasu present simple używamy w zdaniach złożonych. W takim wypadku w zdaniu głównym występuje konstrukcja z will. Typowe wyrażenia to when, if, unless, before, if, as soon as, after oraz until. Czasu present simple używamy także do określenia wydarzeń planowych (rozkłady jazdy, harmonogramy itp.)

Formy will + bezokolicznik (czasownik w formie podstawowej) używamy głównie, by wyrazić chęć zrobienia czegoś. Will możemy także użyć, gdy spodziewamy się, co ma nastąpić lub przewidujemy przyszłość na podstawie własnych opinii. Typowe okoliczniki czasu dla przepowiadania przyszłości to: one day, in the future, when I’m older, in ten years.

Be going to (zamierzać coś zrobić) używamy, gdy przewidujemy wydarzenia na podstawie tego, co w danej chwili ma miejsce, oraz kiedy mówimy o naszych planach na przyszłość (które mogą się jeszcze zmienić) i jest to przemyślana decyzja. Uwaga! W zdaniach przeczących am not, is not i are not możemy skrócić do ’m not, isn’t i aren’t.

Czasu future continuous używamy, by mówić o czynnościach, które będą trwały w określonym momencie w przyszłości. Zdania w czasie future continuous tworzymy w następujący sposób: podmiot + will be + czasownik z końcówką -ing. Typowe wyrażenia dla czasu future continuous to: tomorrow, tonight, next week/month, in two/four days, the day after tomorrow, soon, in a week/month.

Czasu future perfect simple używamy, gdy mówimy o czynności lub wydarzeniu, które zakończy się w określonym momencie w przyszłości. Zdania w czasie future perfect tworzymy w następujący sposób: podmiot + will have + past participle (czasownik w III formie). Typowe wyrażenia dla czasu future perfect to: by, by the time, in 2015, in two hours' time.

Uwaga! Wybrane słowa zostały pogrubione w tłumaczeniu.

1. was estimated