Uwaga!

Every oraz each używamy z policzalnymi pojedynczymi rzeczownikami. Each używamy, kiedy mówimy o dwóch osobach lub rzeczach, kiedy mamy na myśli o nich osobno. 

Every (każdy, każde, każda) używamy, kiedy mówimy o trzech (lub więcej) osobach lub rzeczach, o grupie osób lub aby pokazać co jaki czas coś się dzieje (np. every year - co roku). Słowa every używamy wyrażeniami takimi jak almost, nearly, practically oraz without exception. Every one oraz each oznacza "każdy z" i może po nich pojawić się przyimek "of". 

Plenty of oznacza wystarczająco lub więcej niż wystarczająco. Wyrażenia tego używamy z rzeczownikami niepoliczalnymi lub w liczbie mnogiej.

Both (oba) odnosi się do dwóch osób, rzeczy lub grup. Ma pozytywne znaczenie i następuje po nim czasownik w liczbie mnogiej. 

Neither (żaden) odnosi się do dwóch osób, rzeczy lub grup i ma negatywne znaczenie. Po wyrażeniu neither of + rzeczownik w liczbie mnogiej może nastąpić czasownik w liczbie pojedynczej lub mnogiej w formie twierdzącej. Zamiast neither of możemy użyć not ... either of.

All (wszyscy) odnosi się do więcej niż dwóch osób, rzeczy lub grup. Ma pozytywne znaczenie i następuje po nim czasownik w liczbie mnogiej.

Both oraz all może pojawić się po czasowniku to be (być) lub pomiędzy czasownikiem głównym, a posiłkowym. 

Konstrukcji a/the/this/my itp. + whole + rzeczownik używamy z rzeczownikami policzalnymi w liczbie mnogiej. Whole NIE jest używane z rzeczownikami niepoliczalnymi. 

None of (żaden z) odnosi się do więcej niż dwóch osób, rzeczy lub grup i ma negatywne znaczenie. Używane jest z rzeczownikami lub zaimkami dopełnieniowymi. Po wyrażeniu none of pojawia się czasownik w liczbie pojedynczej lub mnogiej. 

Either odnosi się do dwóch osób, rzeczy lub grup i może pojawić się na końcu zdania przeczącego. Po either pojawia się rzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej. 

Po either of + rzeczowniku w liczbie mnogiej następuje czasownik w liczbie pojedynczej lub mnogiej. 

Po wyrażeniu Both ... and ... następuje czasownik w liczbie mnogiej.

Neither nor (ani ... ani) to konstrukcja o negatywnym znaczeniu, więc nie dodajemy w nim kolejnego przeczenia. Either or (albo ... albo) używamy w zdaniach twierdzących, kiedy odnosimy się do wyboru pomiędzy dwiema możliwościami. To, czy czasownik jest w liczbie pojedynczej lub mnogiej zależy od tego, czy w zdaniu pojawia się rzeczownik w liczbie pojedynczej. Jeśli w zdaniu pojawia się chociaż jeden rzeczownik w liczbie mnogiej, to czasownik jest również w liczbie mnogiej. 

Konstrukcje I wish + past simple ( Chciałbym/Chciałabym, żeby ...) oraz If only + past simple (Gdyby tylko ...) służą do wyrażania żalu, że aktualnie dana sytuacja nie ma miejsca, bądź ma miejsce.

If only + past perfect oraz I wish + past perfect używamy, aby wyrazić żal z powodu zaistniałej wcześniej sytuacji i pragnienie, by wydarzenia potoczyły się inaczej. W tej konstrukcji wyrażamy jedynie sam warunek, ponieważ skutek pozostaje w domyśle.

Bezokolicznik z cząstką"to"

Końcówka -ing

* po wyrażeniach takich jak would love, would like, would prefer * po czasownikach takich jak agree, fail, arrange, hope, plan, intend, ask, decide, expect, forget (w znaczeniu "nie pamiętać"), hope, manage, need, offer, promise, refuse, seem, want itd. * po too/enough * by wyrazić cel

* po czasownikach takich jak like, love, dislike, fancy, hate, enjoy, prefer itp. * kiedy mówimy o czynnościach (często ze słowem "go") * po czasownikach takich jak avoid, admit, deny, finish, forget (w znaczeniu "nie przypominać sobie") , keep, mind, miss, remember, risk, stop, delay, avoid, practice, consider itp. * po wyrażeniach takich jak be busy, it's no use, it's not worth, look forward to, there's no point, can't stand

---

Uwaga! Wybrane słowa zostały pogrubione w tłumaczeniu.

1. about