Uwaga!

Konstrukcji be going to + czasownik w formie podstawowej (zamierzać coś zrobić) używamy, gdy przewidujemy wydarzenia na podstawie tego, co w danej chwili ma miejsce, oraz kiedy mówimy o naszych planach na przyszłość (które mogą się jeszcze zmienić) i jest to przemyślana decyzja.

Zdań z will używamy, gdy mówimy o spontanicznych decyzjach, podjętych w chwili mówienia, wierzeniach lub przewidywaniach dotyczących przyszłości. Typowe wyrażenia używane z will to: think, expect, believe, probably, hope, perhaps, know, I'm sure itp. W zdaniach przeczących z will, przeczenie (not) występuje obok pierwszego czasownika.

Czasu present continuous używamy, by mówić o planach i zamiarach, które są pewne (ustalono miejsce, czas). Czasu present continuous nie używamy do opisania osobistych planów i zamiarów, gdy nie jest określony czas wykonania czynności, ponieważ sens zdania ulega zmianie.

Czasu present simple używamy, kiedy mówimy o teraźniejszości (o czynnościach typowych i powtarzających się). Czasu tego używamy także do określenia obecnych stanów rzeczy i faktów oraz wydarzeń planowych. W czasie present simple czasowniki są w podstawowej formie. Typowe wyrażenia, które wtedy używamy to okoliczniki czasu: always, every day, often, usually itp. Przysłówki częstotliwości takie jak always, often, usually, sometimes i never stawiamy po czasowniku to be lub bezpośrednio przed czasownikiem głównym.

---

1. are you going

Wyjaśnienie: używamy czasu present continuous, ponieważ mówimy o planach określonych wyrażeniem czasowym.