Uwaga!

Have to oraz need to używamy, by wyrazić konieczność i potrzebę. Don't have to, needn't oraz don't need to używamy, by wyrazić brak konieczności i potrzeby. Have to używamy, by wyrazić odgórny przymus / obowiązek. Don't have to wyraża brak odgórnego przymusu / obowiązku. Używamy czasownika modalnego must, by wyrazić silną poradę lub wewnętrzny przymus lub obowiązek, odczuwany przez osobę mówiącą. Do wyrażania zakazów używamy czasownika modalnego mustn't.

Do wydawania pozwolenia lub pytania o pozwolenie, używamy czasownika modalnego can. By nie wydać na coś zgody, używamy czasownika modalnego can w formie przeczącej - can't. Kiedy mówimy o zasadach i przepisach prawnych używamy wyrażenia be allowed to. Do dawania rad używamy czasownika modalnego should oraz shouldn't.

Had to oraz didn't have to są formami przeszłymi wyrażeń have to oraz don't have to. Przeszłymi formami wyrażeń can oraz can't są could oraz couldn't. Do wyrażania zdolności w przeszłości używamy konstrukcji was/were able to. Could używamy z czasownikami takimi jak hear (słyszeć), see (widzieć), smell (pachnieć), feel (czuć), taste (smakować), understand (rozumieć), believe (wierzyć), decide (decydować) oraz remember (pamiętać).  Couldn't oraz wasn't able to używamy, by wyrazić brak konkretnej zdolności/możliwości w przeszłości.

Do wyrażenia planów, które nie są jeszcze ustalone i przewidywania przyszłości (małe prawdopodobieństwo) służą także czasowniki modalne may i might (być może, możliwe). Czasowniki modalne zawsze występują przed czasownikiem głównym.

---

Uwaga! Wybrane słowa zostały pogrubione w tłumaczeniu.

1. could