Uwaga!

Czasu present continuous używamy, by mówić o planach i zamiarach, które są pewne (ustalono miejsce, czas). Czasu present continuous nie używamy do opisania osobistych planów i zamiarów, gdy nie jest określony czas wykonania czynności, ponieważ sens zdania ulega zmianie.

Konstrukcji be going to + czasownik w formie podstawowej używamy, gdy mówimy o planach i zamiarach, które nie są jeszcze ustalone i mogą ulec zmianie.

Konstrukcji will + czasownik w formie podstawowej używamy, gdy mówimy o spontanicznych decyzjach, podjętych w chwili mówienia lub przewidywaniach dotyczących przyszłości. Typowe wyrażenia używane z will to: think, expect, probably, perhaps, know itp. W zdaniach przeczących z will, przeczenie (not) występuje obok pierwszego czasownika.

Do wyrażenia planów, które nie są jeszcze ustalone i przewidywania przyszłości (małe prawdopodobieństwo) służą także czasowniki modalne may i might (być może, możliwe). Czasowniki modalne zawsze występują przed czasownikiem głównym.

Czasu present simple używamy, by określić wydarzenia planowe (rozkłady jazdy, harmonogramy itp.). Typowe wyrażenia używane w czasie present simple w odniesieniu do przyszłości to when, if, unless, as soon as, after oraz until.

---

1. a

(decyzje, które podejmujemy w momencie mówienia

a. Dobrze, umyję naczynia, jeśli chcesz.)