Uwaga!

Czasu present perfect używamy, gdy mówimy o wydarzeniach mających miejsce w nieokreślonym momencie w przeszłości, lub które jeszcze się nie zakończyły.

Zdania twierdzące w czasie present perfect tworzymy za pomocą have lub has oraz formy past participle.

Zdania przeczące w czasie present perfect tworzymy za pomocą have not lub has not (haven't, hasn't) oraz formy past participle.

Zdania pytające w czasie present perfect tworzymy za pomocą have lub has następnie podmiotu i formy past participle. Formę past participle tworzymy poprzez dodanie do czasowników regularnych końcówki -ed. Pozostałe czasowniki mają formy nieregularne (znajdują się w tabelce na stronie 127 w podręczniku).

Czasu past simple używamy do opowiadania o przeszłych zdarzeniach, określonych przez wyrażenia czasowe takie jak: yesterday, two years ago, in 2019. Zdania twierdzące w czasie past simple tworzymy w następujący sposób: I/you/he/she/it/we/you/they + czasownik w II formie. Zdania przeczące w czasie past simple tworzymy w następujący sposób: I/you/he/she/it/we/you/they + did not (didn’t) + czasownik w II formie. Zdania pytające w czasie past simple tworzymy w następujący sposób: Did + I/you/he/she/it/we/you/they + czasownik w podstawowej formie.

Czasu present perfect używamy ze słówkami never (nigdy) i ever (kiedykolwiek) kiedy chcemy opowiedzieć o swoim doświadczeniu życiowym. Wstawiamy je między have/has, a imiesłowem biernym (past participle - czasownik z końcówką -ed, bądź czasownik z III kolumny, w tabeli czasowników nieregularnych). Never używamy do tworzenia zdań przeczących, a ever zazwyczaj w zdaniach pytających. 

Uwaga! W języku angielskim nie ma podwójnego przeczenia, więc nie wolno używać never i not razem! (np. I haven't been to = I have never been to).

---

 

1. I have

Uzasadnienie: mówiąc o doświadczeniu życiowym, nie o konkretnym wydarzeniu, używamy czasu present perfect.