Uwaga!

Mowy zależnej używamy, kiedy chcemy przekazać treść wypowiedzi, bez cytowania jej. Mowa zależna działa na zasadzie przesunięcia czasu “o jeden do tyłu”. Mimo zmiany czasu na czas przeszły, w tłumaczeniu polskim drugi człon zdania tłumaczymy na czas teraźniejszy. ! Brak następstwa czasu obowiązuje w przypadku, gdy wypowiedź jest ogólnie przyjętą prawdą (np. He said Seoul is bigger than Warsaw - Powiedział, że Seul jest większy od Warszawy.)

Uwaga! W mowie zależnej mogą zachodzić inne zmiany, niż następstwo czasu. Chodzi o okoliczniki czasu (np. yesterday = the day before), miejsce (here = there), zaimki (I = he/she; me = him/her) oraz przymiotniki dzierżawcze (my - his/her)

Zasada następstwa czasu przedstawia się w następujący sposób:

Present Simple → Past Simple

Present Continuous → Past Continuous

Present Perfect → Past Perfect

Past Simple → Past Perfect

Past continuous → Past Perfect Continuous

Past Perfect → Past Perfect

am/is/are going to → was/was/were going to 

Zmieniając pytania z mowy niezależnej na mowę zależną pozbywamy się wykrzyknika, a szyk zdania zmieniamy na ten w zdaniach twierdzących (przytaczając pytania w mowie zależnej podmiot stoi przed czasownikiem). Jeśli chodzi o pytania w stylu “tak” lub “nie”, używamy słów whether (czy) oraz if (czy).

---

 

1. a. who she was going