Uwaga!

Strona bierna w języku angielskim składa się z czasownika to be w odpowiednim czasie i trzeciej formy czasownika (past participle - imiesłów bierny); dopełnienie zdania staje się w stronie biernej jego podmiotem.

Przy zamianie ze strony biernej na stronę czynną, odwracamy ten proces i podmiot zdania w stronie biernej staje się dopełnieniem zdania w stronie czynnej.

Form strony biernej nie tworzymy w czasach: Future Continuous, Present Perfect Continuous ani Past Perfect Continuous.

Zasada następstwa czasu przedstawia się w następujący sposób:

Present Simple → Past Simple

Present Continuous → Past Continuous

Present Perfect → Past Perfect

Past Simple → Past Perfect

Past continuous → Past Perfect Continuous

Past Perfect → Past Perfect

can/can't → could / couldn't 

will/won't → would / wouldn't

am/is/are going to → was/was/were going to 

W mowie zależnej mogą zachodzić inne zmiany, niż następstwo czasu. Chodzi o okoliczniki czasu (np. yesterday → the day before), miejsce (here → there), zaimki (I → he/she; me → him/her) oraz przymiotniki dzierżawcze (my → his/her)

Zmieniając pytania z mowy niezależnej na mowę zależną pozbywamy się wykrzyknika, a szyk zdania zmieniamy na ten w zdaniach twierdzących (przytaczając pytania w mowie zależnej podmiot stoi przed czasownikiem). Jeśli chodzi o pytania zamknięte (wymagające odpowiedzi “tak” lub “nie”), używamy słów whether (czy) oraz if (czy). Do relacjonowania nakazów i próśb używamy czasowników ask (pytać, prosić) lub tell (mówić, kazać).

---

 

1. The woman added that we would have to tell her the whole story once again.