Uwaga!
Rzeczowniki policzalne to takie, które można wyszczególnić jako pojedyncze. Występują one zarówno w liczbie pojedynczej, jak i mnogiej (np. car, cars - samochód, samochody).
Istnieją rzeczowniki, których liczba mnoga jest inna od liczby pojedynczej lub jest taka sama jak liczba pojedyncza (a series - seria, series - serie / man - mężczyzna, men - mężczyźni)
Liczbę mnogą zazwyczaj tworzymy przez dodanie do rzeczownika końcówki -s
Do rzeczowników kończących się na -y, poprzedzonych przez spółgłoskę dodajemy końcówkę -ies
Do rzeczowników kończących się na spółgłoski takie jak -s, -ss, -x, -ch, -sh dodajemy końcówkę -es
Do rzeczowników kończących się na -fe, -f dodajemy końcówkę -ves
Rzeczowniki niepoliczalne występują tylko w liczbie pojedynczej. Są to takie rzeczowniki, których nie można wyszczególnić jako pojedyncze przedmioty. W zdaniach rzeczowniki niepoliczalne występują z czasownikiem w liczbie pojedynczej (hair is ... - włosy są / traffic is - korek jest ...). Z rzeczownikami niepoliczalnymi nie można używać przedimków nieokreślonych a/an. Częste zwroty i określenia ilości to: some (trochę), much (bardzo), a piece of (część, kawałek).
Uwaga! Rzeczowniki niepoliczalne mogą mieć końcówkę -s i wyglądać na rzeczowniki policzalne w liczbie mnogiej (politics - polityka / news - wiadomość).
Mowa zależna
Zmieniając pytania z mowy niezależnej na mowę zależną pozbywamy się wykrzyknika, a szyk zdania zmieniamy na ten w zdaniach twierdzących (przytaczając pytania w mowie zależnej podmiot stoi przed czasownikiem). Jeśli chodzi o pytania w stylu “tak” lub “nie”, używamy słów whether (czy) oraz if (czy). Do relacjonowania nakazów i próśb używamy czasowników ask (pytać, prosić) lub tell (mówić, kazać). W takiej sytuacji konstrukcja zdania przedstawia się następująco:
czasownik (ask/tell) + rzeczownik lub zaimek osobowy + (not) to + bezokolicznik
ask / tell sb to do sth - powiedzieć komuś, by coś zrobił
ask / tell sb not to do sth - powiedzieć komuś, by czegoś nie robił
W mowie zależnej mogą zachodzić inne zmiany, niż następstwo czasu. Chodzi o okoliczniki czasu (np. yesterday = the day before), miejsce (here → there), zaimki (I → he/she; me → him/her) oraz przymiotniki dzierżawcze (my → his/her). Jeśli czasownik wprowadzający to słowo say (powiedzieć), w mowie zależnej zamieniamy go na czasownik pytający (np. ask)
1. a new pair of eyeglasses
Treść dostępna tylko dla użytkowników z aktywnym Premium
Treść dostępna tylko dla użytkowników z aktywnym Premium
Opracowania zadań z ponad 3000 podręczników – przygotowane przez nauczycieli
Ponad 100 kursów wideo do sprawdzianów, E8 i matury
Odrabiak Pro – interaktywna nauka z każdym szkolnym podręcznikiem
Gotowe notatki, tablice edukacyjne i sprawdziany
Maria Budzińska
Nauczycielka języka angielskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

