*Przypomnienie - używamy will kiedy przewidujemy przyszłość w oparciu o naszą wiedzę, obiecujemy coś, albo po prostu zgadujemy, natomiast be going to używamy w oparciu o to co widzimy, albo słyszymy (najczęściej pogodę).

 Używamy will kiedy planujemy coś spontanicznie, podejmując decyzję w tej chwili, natomiast be going to, kiedy mamy już ustalone plany.

Tryb warunkowy (w tym wypadku pierwszy) składa się z dwóch części - zdania z if w czasie Present simple, które opisuje jakiś warunek i zdania w czasie przyszłym z will, które opisuje oczekiwany rezultat.

1. 's going to spend (ustalone plany)

2. will start (przewidywanie w oparciu o wiedzę)