Źródło 1. Rozporządzenie językowe
§ 1. C.k. władze i urzędy […] dalej c.k. Krajowa Rada Szkolna i c.k. sądy używać będą tak w służbie wewnętrznej, jako też w korespondencji z sądowymi niewojskowymi władzami, urzędami i sądami w kraju języka polskiego […].

§ 2. Podobnież będą i prokuratorie państwowe w kraju używać języka polskiego w stosunkach służbowych z władzami, urzędami i sądami w kraju […].

Na podstawie: G. Chomicki, L. Śliwa, Wiek XIX. Teksty źródłowe, Kraków 2021, s. 244.

Źródło 2. Fragment relacji

Do ferii wielkanocnych 1901 roku naukę religii pobieraliśmy w języku polskim. Dnia 24 stycznia nauczyciele zaczęli nas obdarowywać niemieckimi katechizmami. […]
Za sprzeciwianie się nauczycielowi odebraliśmy w dniu 2 V karę chłosty od nauczyciela Koralewskiego […]. Inspektor szkolny […] [c]zęsto pytał nas: „Kim jesteście?”. Odpowiedź była jedna: „Jesteśmy Polakami”.

Na podstawie: Źródła i materiały do nauczania historii, red. S. Sierpowski, Warszawa 1998, s. 210–211.

Rozstrzygnij, czy źródła 1. i 2. dotyczą tego samego zaboru. Odpowiedź uzasadnij, odwołując się do obu źródeł.

Rozstrzygnięcie: ........................................................................................................................

Uzasadnienie: ............................................................................................................................

---

Rozwiązanie:

Rozstrzygnięcie: Nie

Uzasadnienie:

W źródle 1. została opisana sytuacja w zaborze austriackim, gdzie w dobie autonomii galicyjskiej językiem urzędowym był polski. W źródle 2. opisana została sytuacja w zaborze pruskim, gdzie germanizowano każdy aspekt życia również ten duchowy.