Polityka dynastyczna to polityka dużych rodzin monarszych takich jak Luksemburgowie, Jagiellonowie, a przede wszystkim Habsburgowie, która wychodziła ponad ramy posiadanych królestw. Polegała na poszerzaniu wpływów międzynarodowych i nabytków terytorialnych przedstawicieli dynastii poprzez układy międzynarodowe czy mariaże. 

Przykład:

W XV wieku politykę dynastyczną prowadził ród Habsburgów. Maksymilian I poprzez ożenek z Maria Burgundzką opanował tereny Burgundii i Niderlandów. Jego drugie małżeństwo z włoską księżniczką umożliwiło wystosowanie pretensji do Mediolanu. Prowadząc politykę dynastyczną Maksymilian I zadbał o swojego syna Filipa I, które ożenił z córką Ferdynanda Aragońskiego i Izabeli Kastylijskiej Joanną Szaloną, co po śmierci pary królewskiej umożliwiło Habsburgom przejęcie władzy w Hiszpanii, Sardynii, Sycylii i Neapolu. 

Umocnienie władzy Habsburgów nastąpiło w 1515 r. w czasie zjazdu w Wiedniu, gdzie Habsburgowie otrzymali prawo do dziedziczenia Czech i Węgier w wypadku wygaśnięcia czesko - węgierskiej linii Jagiellonów. Układ ten został umocniony poprzez ożenek Ludwika Jagiellońskiego z córką Filipa I. Po bezpotomnej śmierci Ludwika Jagiellończyka Habsburgowie przejęli tereny Czech i Węgier.