Piata kolumna to określenie stosowane w propagandzie politycznej w odniesieniu do grup obywateli uznawanych za wrogów wewnętrznych, dywersantów, szpiegów i sabotażystów.

Churchill użył tego sformułowania, ponieważ twierdził, że komuniści w różnych krajach świata do niego pasują idealnie. Chodziło mu o ludzi z Francji, Niemiec, Wielkiej Brytanii czy USA, którzy bezgranicznie wierzyli w ideologię komunizmu i słuchali wszelkich haseł płynących z Moskwy. Ich celem było natomiast doprowadzenie do wybuchu dalszej rewolucji proletariackiej.