Proces budowania ustroju II Rzeczypospolitej w latach 1919-1922:

• Powołany w listopadzie 1918 r. rząd Ignacego Daszyńskiego, który był zawładnięty przez socjalistów i ludowców nie zyskał powszechnego poparcia. Szczególnie przeciw niemu protestowały silne środowiska narodowe.
• Co więcej państwa ententy za reprezentanta Polski widziały Komitet Narodowy Polski na czele z Romanem Dmowskim. Do Piłsudskiego odnosiły się z nieufnością ze względu na jego walkę po stronie państw centralnych.
• Potrzebny był kompromis, ten udało się uzyskać w styczniu 1919 r. Wówczas Piłsudski zdymisjonował Daszyńskiego, a obwołał premierem Ignacego Jana Paderewskiego. Powołany przez niego rząd uzyskał poparcie wszystkich ważniejszych stronnictw. Podporządkował mu się również KNP, więc rząd polski uzyskał oficjalne uznanie mocarstw ententy. 
• Józef Piłsudski, jako Tymczasowy Naczelnik Państwa wyznaczył wybory do Sejmu Ustawodawczego. Te okazały się zwycięstwem narodowych demokratów i ludowców.
• Niecały miesiąc po rozpoczęci kadencji Sejmu uchwalono małą konstytucję, która regulowała podstawy ustrojowe państwa, w tym relacje między Naczelnikiem Państwa, sejmem a rządem.
• Po dwóch latach prac sejm przyjął konstytucję, zwaną marcową, ponieważ uchwalono ją 17 marca 1921 r.