Zdaniem Staszica historii powinno zacząć uczyć się młodzieńców od najmłodszych lat. Uważał, że powinna być to pierwsza nauka, z którą miał mieć styczność młody człowiek. Przy tym, jednak zalecał aby nie uczyć historii chronologicznie, lecz zacząć od dziejów Rzeczypospolitej. Uważał, bowiem że polskie dzieci powinny najpierw poznać losy swojego kraju, tego co je otacza, usłyszeć o dziejach swoich przodków, dopiero potem zająć się historią państw sąsiednich, a na koniec otrzymać wiedzę na temat bardziej odległych państw.

Zdaniem Staszica miało to przynieść korzyści dla obu stron. Według autora młodzieńcy słuchający o rzeczach im bliskich (czyli o swoim państwie) będą tematem zainteresowani, a więc będą z uwagą słuchać. A przy tym kształcone będą odpowiednie postawy oraz przywiązanie do państwa. Zdaniem Staszica, bowiem ciągłe opowiadanie o innych państwach zrodzi u młodzieży pragnienie udania się do tych krajów, które jest niemożliwe do zrealizowania. Dlatego opowiadając najpierw o Rzeczypospolitej wytworzy się pokolenie wierne Polsce, oddane jej w patriotycznym duchu.