Salony kulturalne sprzyjały rozwojowi literatury i sztuki. Uczestniczyła w nich ówczesna elita intelektualna: muzycy i inni artyści, pisarze, filozofowie oraz naukowcy. Salony sprzyjały promowaniu pewnych typów twórczości.

Literackie salony Paryża starano się naśladować w innych krajach Europy. W salonach pisarze poddawali swe utwory próbie lektury i dyskusji. Królujące na tych spotkaniach towarzyskich damy odgrywały dużą rolę w lansowaniu talentów i urabianiu opinii oraz intelektualnej mody.

W Rzeczpospolitej salony odgrywały istotną rolę w warunkach rozbiorowych – umożliwiały poruszanie tematów zakazanych przez cenzurę i zapoznawanie się z utworami, które nie mogły ukazać się w druku.