Prezydenci Stanów Zjednoczonych odegrali bardzo ważną rolę w kształtowaniu europejskiego ładu politycznego po II wojnie światowej. Stało się to dzięki zrzuceniu polityki izolacyjnej Stanów Zjednoczonych i przyjęcia roli przywódcy bloku państw zachodnich. 

Harry Truman, następca Roosevelta, rozpoczął wdrażanie polityki ograniczania wpływów komunistycznych na świecie, zwanej doktryną powstrzymywania lub doktryną Trumana. Jednym z jej elementów było wzmocnienie siły gospodarczej Europy. Zgodnie z założeniami działania te, ukierunkowane na poprawę warunków życia w krajach europejskich, miały zniwelować zagrożenie przejęcia władzy przez lokalne partie komunistyczne. Plan ekonomicznego wsparcia opracował George Marshall, sekretarz stanu USA. Truman był także zwolennikiem utworzenia ONZ oraz NATO. Urząd sprawował do 1953 roku.