Tekst dotyczy wypaczenia zasady liberum veto. Ta początkowo miała być środkiem ostatecznym, który miał chronić parlament przed korupcją lub szkodliwą decyzją. Zakładano, że w sejmie zawsze znajdzie się choć jeden praworządny poseł, który ochroni kraj. Tymczasem szlachta zaczęła wykorzystywać te zasadę jako broń polityczną. Korzystano z liberum veto bardzo często, niejednokrotnie wykorzystując do tego celu przekupionego posła.