Plotyn określa duszę jako „boskie jestestwo” i coś, co „ma w górze ojczyznę”, podkreślając tym samym, że jest ona hierarchicznie wyższa w porządku rzeczywistości, niż na przykład materia. Dodatkowo, Plotyn zaznacza, że w naturze każdej duszy tkwi tworzenie innych rzeczy i rozwijanie się. Dusza, jak twierdzi Plotyn, jest przeznaczona do przebywania raczej w świecie umysłowym, aniżeli zmysłowym.

Plotyn objaśnia, że dusza łączy się z ciałem po to, aby to ciało uporządkować. Bez niej bowiem materia byłaby czymś jeszcze gorszym i mniej doskonałym. Dodatkowo, dzięki połączeniu z ciałem, dusza może ukazać swoją moc tworzenia. Dusza, aby ukazać swoją moc, musi coś z siebie wyłonić, dlatego rodzi materię, która w wypadku człowieka przejawia się jako ciało.