W przytoczonym fragmencie tekstu Giordano Bruno przedstawił teorię dwóch nieskończoności, utrzymując, że rzeczywistość odznacza się, z jednej strony, nieskończoną wielkością wszechświata, a z drugiej strony, nieskończoną mnogością światów. Wszechświat, zdaniem Bruna, ma nieskończoną wielkość, ponieważ nieskończona jest jego przestrzeń. W przestrzeni tej znajduje się nieskończona liczba światów, tzn. nieskończona liczba gwiazd, słońc i planet, w tym takich, które przypominają Ziemię.